Wonen met een pacemaker

Een “bijna” normaal leven…

Akoploperis een medisch apparaat dat geïmplanteerd wordt bij patiënten met bepaalde hartaandoeningen:

  • Bradycardie, d.w.z. een abnormaal lage hartslag (minder dan 50 hartslagen per minuut in rust);
  • Hartritmestoornissen die medicatie vereisen om het hart te vertragen.

De eerste pacemaker werd in 1958 geïmplanteerd en is sindsdien gemeengoed geworden. Welke invloed heeft de implantatie van de pacemaker op het leven van de patiënt? Volgens de meeste studies lijkt het dagelijks leven van geopereerde patiënten sterk op dat van de bevolking in het algemeen. De patiënt keert meestal één tot twee dagen na de procedure terug naar huis en keert terug naar zijn of haar leven zonder voorafgaande rehabilitatie.

Aanvankelijk zijn de risico’s op complicaties zeldzaam. Op de lange termijn is het risico van een laag risico van koploper is mogelijk, maar studies lijken aan te tonen dat de levensverwachting van patiënten dezelfde is als die van gezonde mensen. De patiënt kan zijn normale activiteiten hervatten en het is zelfs aan te raden om een aangepaste sportactiviteit uit te oefenen.

Wonen met een pacemaker

Regelmatige controle en enkele voorzorgsmaatregelen

De pacemaker vereist echter een regelmatige medische follow-up om de zes maanden. Bij deze gelegenheid kan de arts de werking van het implantaat en de conditie van de batterij controleren. Indien nodig kan hij de parameters van het apparaat aanpassen aan de gezondheidstoestand van de patiënt. Bovendien heeft de pacemaker een gemiddelde levensduur van 8 tot 12 jaar, die regelmatig moet worden vervangen.

Bovendien vereist het leven met een pacemaker in bepaalde situaties voorzorgsmaatregelen. Elektrische en magnetische velden, die bijvoorbeeld door huishoudelijke apparaten worden opgewekt, kunnen de werking van deze apparaten verstoren. Een recente Amerikaanse studie uitgevoerd op 119 patiënten met pacemakers toonde aan dat hartimplantaten gevoelig zijn voor deze elektrische en magnetische velden. Risico’s zijn zeldzaam, wanneer de parameters voldoen aan de eisen van de fabrikant. Toch wordt dragers van een pacemaker geadviseerd om elke potentiële bron van elektrisch of magnetisch veld minstens op een grotere afstand te houden dan de lengte van de onderarm.

In de praktijk moeten patiënten bijvoorbeeld enkele voorzorgsmaatregelen nemen:

  • Snel overschakelen naar opslag van anti-diefstalsystemen;
  • Vermijd luchthavenportalen en metaaldetectoren;
  • Houd mobiele telefoons of hoofdtelefoons uit de buurt ingeschakeld;
  • Houd de telefoon bij het oor dat het verst van de koploper.

Evolutieve pacemakers

Om het dagelijks leven van patiënten te verbeteren, werken fabrikanten van hartimplantaten aan het ontwerpen van nieuwe generaties apparaten. Klassiek gezien bestaat de pacemaker uit twee hoofdelementen:

  • Een elektrische pulsgenerator die de hartspier doet samentrekken;
  • Een of meer elektroden, sondes genaamd, die de hartslag kunnen registreren.

In het geval van een pacemakerfalen zijn de sondes vaak zeer moeilijk te verwijderen door de vorming van verklevingen met naburige weefsels. Gezien de risico’s van een dergelijke ingreep, kiest het medisch team er vaak voor om een nieuwe sonde te implanteren.

Onlangs is er een nieuw type pacemaker ontwikkeld zonder sonde. Het gehele implantaat is nu ingekapseld in een klein apparaatje, geplaatst vanuit de dijbeenader, zonder incisie en zonder risico op verklevingen. Deze nieuwe generatie pacemakers, die voor het eerst werd geïntroduceerd in 2013, is een belangrijke doorbraak voor patiënten met ernstige hartaandoeningen. Ook de evolutie van de hartimplantaten laat de patiënten toe om MRI (Magnetic Resonance Imaging) te ondergaan, wat vroeger bij deze patiënten strikt gecontra-indiceerd was.

Het leven met eenkoploperlijkt op die van iedereen…. op een paar uitzonderingen na!